Aan tafel
met ...

Lies Spruit

... en dan verbaast het mij wel dat sommige mensen niet eens weten
dat het er is.

Ik ben zeven jaar burgemeester van Lisse dus het wordt dit jaar de vierde keer dat ik bij de uitvoering van de Messiah in Lisse ben. Het is om het jaar: 2012 was mijn eerste jaar. In die tijd kwam ook het hele College nog; dat was toen ook nog verbonden aan dat we met onze aanwezigheid het concert ondersteunden. Met de bezuinigingen gaat dat op een gegeven moment weg. Maar er zijn wel altijd Collegeleden geweest en sommigen betaalden dan zelf.

En dat gaat nu ook weer gebeuren.Ik heb wel een pleidooi gehouden in het College dat het een heel bijzondere uitvoering is. Weet je en dan verbaast het mij wel dat sommige mensen niet eens weten dat het er is. Het is in Lisse en dan ook nog met zo’n bijzonder koor en bijzondere solisten, het is echt een uitvoering op hoog niveau. Toch gek dat mensen het dan niet weten.

WAARVAN ACTE


Kleurrijk Lisse begint
in het gemeentehuis in de kamer van de burgemeester

Wat maakt dan dat het niet zodanig bekend is in het dorp?

Je bereikt eerst mensen uit de comfort zone, mensen die dat altijd opvallen. Wat ik hier vaak aantref is mensen die dit niet in eerste instantie kiezen als het soort concert waar ze naartoe gaan.

Dan is het wel aardig om mensen te vertellen “je moet echt een keer gaan! Het is leuk, bijzonder, ook deze plek”. Je hebt net zoals in Floralis met al die voorstellingen en zo, dan denk ik dat is toch hartstikke leuk dat zo’n dorp dat allemaal voor elkaar krijgt.

Als je voor jezelf spreekt, we hebben het over het dorp, en als burgemeester is dat natuurlijk een logische invalshoek, maar jij gaat zelf sinds je hier burgemeester bent, op persoonlijke titel naar de Nederlandse Händelvereniging in de St Agathakerk toe. Wat spreekt jou zo aan hierin?

Ik ben überhaupt een liefhebber van klassieke muziek. Ik ga ook wel naar het Concertgebouw en doe van alles en nog wat op dit gebied. En je hebt het hier nu dicht bij huis dus je hoeft niet naar Amsterdam of Haarlem of zo. Dat is prima! Dus bij mij zit het wel in mijn natuurlijke uitgaanspatroon, als je het op die manier bekijkt.

Hoe ervaar jij dit nu in onze mooie kerk hier in Lisse met zo’n koor en zo’n orkest en zulke solisten op eigen terrein, wat betekent dat voor jou?

Daar krijg ik altijd wel een warm gevoel van. En het is een van de dingen waarom ik Lisse leuk vindt. Dat er bijzondere dingen gebeuren. Zo’n zelfde gevoel heb ik in Floralis en datzelfde gevoel heb ik als de Harddraverij Vereniging allemaal van die fantastische dingen organiseert. Het zit toch allemaal aan de bovenkant van wat je met vrijwilligerswerk en zo’n centrale ligging allemaal voor elkaar krijgt. En daar hoort de uitvoering van Händels Messiah bij.

En verder nou ja het is altijd wel even een dingetje dat je niet anoniem naar een concert kunt. Voor mij is altijd plek op de eerste rij, dat is ook fijn! Ik zie sommige mensen ook wel een beetje wegdommelen. Dat heeft dan niks te maken met dat ze slaap hebben, maar met dat het muziek is waar ze zich bij ontspannen. Nou is het geen ontspannen tekst of verhaal. En als je het vaker hebt gehoord dan weet je wat er komt en daar kun je je op verheugen.


Het Halleluja is natuurlijk heel bijzonder, dat is het hoogtepunt. Het is vaak zo mooi. Toen ik hier de eerste keer bij het concert kwam, kwam ik iemand tegen die ik ken uit mijn tijd als wethouder in Almere. Hij zingt in het koor van de Nederlandse Händelvereniging. Grappig om op die manier weer mensen hier terug te zien.

Het is het grootste amateurkoor van Nederland en ze komen dit jaar met een grote bezetting van ruim 100 mensen, op volle sterkte, met vier weer nieuwe internationaal gerenommeerde solisten.

Ik heb ook nog wel een bijzondere herinnering aan het jaar dat we na de uitvoering van de Messiah naar het Museum de Zwarte Tulp gingen voor een borrel; het museum werd toen helemaal verbouwd en we stonden daar met dikke jassen aan en met glaasjes wijn. En wij maakten er toen nog gebruik van om collega’s uit de regio uit te nodigen. Sommigen vragen er nog wel eens naar.

Als je nou kijkt naar dit klassieke evenement, wat kunnen we doen om het nog beter in Lisse en de regio te profileren?

Dat is toch wel ingewikkeld. Ik denk dat we bij de klassieke concerten in Lisse kijken dan lijkt er een natuurlijke grens van ongeveer 450 bezoekers te zijn. Wat je moet doen, denk ik, is ervoor zorgen dat je ieder jaar een nieuw publiek binnenhaalt. Jongeren bijvoorbeeld, die vertellen er weer over dat het leuk is en brengen een volgende keer weer nieuwe mensen mee. Je moet altijd een beetje verversing in je publiek hebben.

Dus je komt ook weer, dit jaar 11 december?

Jazeker. Ik heb de datum als een leeuw moeten bewaken! Er sluipt gemakkelijk iets anders de agenda in. Maar ik kom, ik heb van de week de kaarten besteld.

Fijn dat je je tijd hebt willen geven voor dit gesprek over jouw kijk op dit concert in Lisse.