The Sky is the Limit!


'Het zingen in Lisse vergt van het koor echt alertheid.'


'Uniek cadeau de Amaryllisbol'


Jos van der Lans

De Sky is de Limit!

(en andere ervaringen die Lisse zo leuk en bijzonder maken!)

Natuurlijk hopen we Händel op een Hoog niveau recht te doen! Halleluja! Maar ook in letterlijke zin kwam deze opmerking bij veel koorleden meteen naar boven toen ik hen vroeg naar hun specifieke ervaringen met het zingen in de Sint Agatha kerk...

’We staan daar héél hoog op de tribunes!

Lisse is Hoog en Lisse is Smal...en hoe vorstelijk dat soms ook voelt het is ook even wennen:

Tineke van Leusden, schrijft: “Het zingen in Lisse vraagt van ons koorzangers echt alertheid omdat je uit je comfortzone wordt getrokken. De opstelling is compleet anders dan wat we gewend zijn. Ik herinner me

dat ik daar als alt op de voorste rij ineens naast twee tenoren stond met ‘n enórm volume.

Ik moest op dat moment letterlijk 'míjn mannetje staan’

Schuin achter me stonden nu twee stevige bassen die daar niet voor onder deden. Het was bij de vertolking van “He trusted in God”, door de mannen met zo’n verve en overgave gezongen, dat er ‘n enórme luchtdrukverplaatsing was. Mijn eigen partituur trilde in mijn handen. Ik moest op dat moment letterlijk ‘míjn mannetje staan’ om tussen hen in, mijn eigen partij goed neer te zetten. Zoiets kom je op de repetitie niet tegen “.

En dat natuurlijk allemaal ná de busreis waar menig koorlid al even een spurtje voor heeft getrokken om op tijd te komen. Koppen worden geteld en dan vertrekken we. De een heeft nog de hele dag gewerkt de ander heeft juist de gewoonte die dag vrij te nemen en een fikse wandeling te maken om zich vast in te leven in de teksten.

In Lisse wacht ons altijd een Hartelijke ontvangst! Koffie en thee staan klaar en we kunnen daar in de verblijfsruimte echt even de knop om zetten om ons voor te bereiden op de uitvoering... (sanitaire stop, zoute drop, tenue aan en klaar gaan staan). En dan : Óp naar

“The glory of the Lord”...

Maar uiteraard wordt door iederéén als eerste genoemd en geroemd dat unieke cadeau, namelijk de Amaryllisbol! Hoe leuk kan Lisse het maken? Die prachtige bloem die ons nog zo lang laat nagenieten. En dat al 15 jaar!

Dank je wel Lisse!

Terug in de bus, is er door de jaren heen nóg een ritueel ontstaan. De alten zorgen voor een soort spirituele afterparty! We dutten al bijna wat in op de terugweg... maar dan komen ze met de bel en de rode mutsen op! Wijn gaat rond, fris , hapjes, toastjes, kaasjes én nootjes worden uitgedeeld. En ditmaal natuurlijk, nootjes om te eten. Heerlijk! De kerst is begonnen.

De kerst is

begonnen