Interview

Aan de
KEUKENTAFEL
met MIEK TISSEN

van de Händelvereniging

schrijfster

Jos van der Lans

De MESSIAH in Lisse,
een TRADITIE die STAAT!

Beleeft u dat ook zo?


Dat we in tijden leven waarin alles razend snel verandert? Dat de wereld steeds kleiner wordt en we in no- time van A naar Beter reizen? Dat informatie, echt of nep, in een paar seconden de hele wereld overgaat en we nieuwe mensen, nieuwe culturen en nieuwe inzichten ontmoeten? Soms is dat verwarrend maar óók is het fris en uitdagend! Toch is het prettig dat er in zulke tijden bákens zijn, markeer-punten, tradities! Zoals daar is: de uitvoering van de Messiah in Lisse! Dit jaar weer, op 11 december, in de St. Agathakerk.

De opmaat voor de Kersttijd.

Gevoelens oproepend, die voor ons allen herkenbaar zijn. En dat bindt.

De uitvoering in Lisse is voor ons als koor heel speciaal


Een concertuitvoering als de Messiah is niet alleen vóór het publiek , maar juist ook mét het publiek, mét U. Sámen creëren we de unieke sfeer, ieder heeft daarin zijn plek, zijn rol, uitvoerder maar ook luisteraar. Elke uitvoering is anders.


De uitvoering in Lisse is voor ons als koor speciaal. Het is namelijk dáár dat wij de eerste uitvoering van het ‘Messiah- seizoen’ geven. Het heeft een eigen opwinding! Hoe zal het dit jaar klinken? Hoe is de interpretatie van de dirigent?


Dit jaar onder leiding van gastdirigent, Boudewijn Jansen (we genieten van de repetities). Wie zijn de solisten? Hoe vertolken zij, deze tekst, deze muziek? In Lisse ben ik extra gespitst op al deze nieuwe indrukken, merk ik. Alle zintuigen staan open!

”Steenkoud was het toen”


Dit jaar zal het de 15 de keer zijn dat de Nederlandse Händelvereniging de Messiah in Lisse zal uitvoeren. Voor een koor uit Naarden /Bussum niet echt om de hoek. Hoe heeft deze traditie hier toch ooit kunnen groeien?


Wel, aan de basis van dit initiatief stonden Math en Miek Tissen. We praten over 1993. Math, lid van de Lionsclub Bollenstreek en Miek alt bij de NHV in Bussum. Zij hadden elkaar enkele jaren eerder leren kennen op een koorreis, waar Math als toehoorder en Miek als zanger aan deelnam. Daar zat muziek in...en ze trouwden ! Miek verliet wel het Gooi, maar gelukkig niet het koor. Toen de Lionsclub, die vanaf 1990 elk jaar voor een goed doel een benefietconcert organiseerde, opnieuw nadacht over een concertkeuze, dacht Miek aan de Nederlandse Händelvereniging .

Deze samenwerking beviel zo goed dat vele jaren volgden. Een van de herinneringen die Miek meteen te binnenschiet is de situatie in 1994. De baten van het concert zouden dat jaar ten goede komen aan de St Agathakerk, die toe was aan een opknapbeurt. Door de restauratie was een van de ramen van de kerk tijdens de uitvoering nog niet dicht. Met wat improvisatie werd dat zo goed mogelijk verholpen. Maar niet zo afdoende dat de temperatuur in de kerk op peil bleef.


”Steenkoud was het toen” vertelt Miek. Zelfs zo, dat de damessolisten besloten om in de pauze hun jas aan te trekken en daarmee na de pauze door te zingen! Het heeft gelukkig geen afbreuk gedaan aan de muzikale kwaliteit! Het jaar daarna reisden we opnieuw naar Lisse. Daar was op alle gebied het welkom weer zeer warm!


Jos van der Lans

Klik op de foto en ga direct

naar uw favoriete pagina